Grip op leven met verlies

Wil jij meer grip op je leven met rouw en in vertrouwen met je situatie omgaan?

Mijn naam is Minjon van Zoest (1974), rouwbegeleider en coach.

Verlies en rouw ben ik zelf ook een aantal keer tegengekomen. Het overlijden van mijn moeder in 2006 is mijn eerste grote rouwervaring. Omdat ik nooit had nagedacht over hoe ik daarmee om moest gaan, deed ik maar wat. En dat ging helaas niet zo geweldig. Raar eigenlijk, dat we daar niets over leren op school, want in een “normaal” levensverloop, is het overlijden van een ouder het eerste grote verlies dat je meemaakt. Maar ik had dus eigenlijk geen idee hoe ik dat moest doen.

Ik heb een jaar lang volgehouden dat “het wel ging”. Ik functioneerde prima, kon werken en deed wat ik altijd deed. Als ik er maar niet teveel mee bezig hoefde te zijn, ging het wel best. Maar wat ik tegen anderen zei en tegen mezelf zei, waren verschillende dingen. Daar was ik me alleen totaal niet van bewust.

​Na ruim een jaar kwam ik erachter dat ik nog steeds heel boos was. In dat jaar had ik nauwelijks stil gestaan bij wat ik echt voelde, waardoor ik niet verder kon. Mijn vader had inmiddels een nieuwe vriendin en ik was er niet klaar voor om haar te ontmoeten. Gelukkig had ik in de gaten dat ik niet eeuwig kon volhouden dat ik haar niet wilde zien, en ik zocht hulp. Een gepensioneerd psychologe heeft me met haar wijsheden in de juiste richting begeleid. Ik begon de dood van mijn moeder te accepteren, de boosheid werd geleidelijk minder en ik voelde meer rust. En met de vriendin van mijn vader heb ik een mooie band opgebouwd.

Omgaan met het verlies van een ouder. Ik had dus eigenlijk geen idee hoe ik dat moest doen.

De jaren erna waren een enorme achtbaan waarin ik van alles ben tegengekomen. Ik begon te werken aan mezelf, deed opleidingen over persoonlijke groei, over spiritualiteit en ik heb vele malen glansrijk m’n neus gestoten.

_DSC2492_72vk kopie 2

Meerdere pogingen tot betekenisvolle liefdesrelaties eindigden in teleurstelling. Ik leefde nog veel vanuit m’n hoofd in plaats van vanuit m’n hart. Ik “vond” wel erg vaak iets van hoe het leven, een man of een relatie zou moeten zijn. Toen ik eindelijk een man had gevonden die hetzelfde over de dingen dacht (tenminste, dat dacht ik), doken we na een jaar in het huwelijksbootje. Al snel veranderde het droomhuwelijk in een teleurstelling en na een half jaar werd ik gevraagd om terug te verhuizen naar mijn eigen huis.

Weer bleek ik een keuze vanuit mijn hoofd te hebben gemaakt, ik wilde té graag en was ergens ingestapt wat niet bij mij hoorde. Mijn ideaalplaatje van hoe ik vond dat mijn leven eruit zou moeten zien, viel definitief in duigen en ik begon mijn leven zoals het was te omarmen. Dat perfecte plaatje bleek helemaal niet van mij te zijn, maar geprogrammeerd door mijn opvoeding en omgeving.

In dat perfecte plaatje zat naast de perfecte man ook het moederschap inbegrepen. Nu ben ik nooit een “moedertje” geweest met mijn reisdrang en de behoefte om regelmatig alleen te zijn, maar ik had toch altijd wel gedacht dat het moederschap ook voor mij was weggelegd. Na een aantal pogingen, binnen en buiten het huwelijk, besloot ik om mijn energie uit dit “project” te halen. Het leverde me alleen heel veel teleurstelling, vermoeidheid, zorgen en valse hoop op. Loslaten, dat was, en is, zo makkelijk nog niet. Rouwen om iets wat je nooit hebt gehad. Maar het voelen van wat er leeft in mij op vele anderen manieren, geeft me zoveel meer voldoening dan het vasthouden aan een “perfect” plaatje.

Dat perfecte plaatje bleek helemaal niet van mij te zijn, maar geprogrammeerd door mijn opvoeding en omgeving.

Reizen is een grote liefde van mij, ik ontdek graag nieuwe en bekende plekjes. In het nieuwe vind ik de verwondering, in het bekende vind ik de verdieping. Er zijn zoveel mooie plekjes, ook in Europa. Zwitserland, Schotland, Italië, Spanje, allemaal met prachtige natuur om in te wandelen. In 2003 en 2004 zocht ik het wat verder en ging ik werken in het buitenland. Ik heb toen mijn kennis in de logistiek ingezet voor Artsen zonder Grenzen. Ik deed 2 waanzinnige missies, in Noord-Soedan en in Nigeria. Zo vond ik de zingeving in mijn werk én kon ik iets voor andere mensen betekenen. Maar ook daarnaast zijn er nog veel mooie plekjes die indruk hebben gemaakt, waarvan Australië, Ibiza, Botswana en Peru zeker hoog op mijn lijstje staan. Deze ervaringen hebben mij meer dan ooit het leven vanuit een ander perspectief leren zien.

In 2015 ging ik ook op reis. Ik was in Nepal voor een mooie reis door de bergen naar Tibet, maar werd na 1 dag meteen overdonderd door de grootste aardbeving die het land in 80 jaar had gekend. Die ervaring heeft extra veel impact op me gehad. Het zorgde er uiteindelijk voor dat ik me nog meer durf over te geven aan de flow van het leven.

Hoewel ik mezelf aan de ene kant graag alle vervelende ervaringen had bespaard, ben ik enorm dankbaar voor de levenslessen. Ik voel me vrij in mijn keuzes, hang ze niet op aan een plaatje van hoe de dingen zouden moeten zijn en trek me steeds minder aan van wat anderen vinden. Ik woon in een heerlijk huis, ben graag in m’n eigen gezelschap en hou van quality time met de mensen die ik lief heb. Mooie verbindingen waarin je allebei helemaal jezelf mag zijn, lol maken en diepgaande gesprekken.

Vele mensen hebben mij geïnspireerd en doen dat nog steeds, om te noemen Wayne Dyer, Paulo Coelho en Elisabeth Kübler-Ross. In 2010 ging ik in Rome naar het Unleash the Power Within event van Tony Robbins en ook Byron Katie en Bentinho Massaro heb ik live mogen meemaken. Maar zo zijn er ook dichterbij huis mensen die mij inspireren, zoals mijn vader, die na de dood van mijn moeder het besluit nam om nooit bij de pakken neer te gaan zitten. De manier waarop hij met zijn verdriet is omgegaan, is voor mij een groot voorbeeld en een inspiratiebron om anderen mee te helpen.

Tenslotte kan ik intens genieten van de kleine dingen in het leven. Zoals de meest wollige zachte sloffen aan m’n voeten, m’n favoriete liedje net als ik de radio aanzet of de zon op m’n gezicht. Ik hou van dansen, liefst op blote voeten. Muziek kan me enorm ontroeren maar ook in volledige extase brengen. Ook ga ik graag hardlopen en ben ik graag aan of in de zee.

De manier waarop mijn vader met zijn verdriet is omgegaan, is voor mij een groot voorbeeld en een inspiratiebron om anderen mee te helpen.

Ontvang de gratis video training "Krijg grip op leven met verlies":

Je krijgt ook max. 1 x per maand een inspiratiemail met nieuwe artikelen, tips en nieuws over omgaan met rouw. Je geeft toestemming aan OverRouw voor de zorgvuldige verwerking van je gegevens. Bekijk de privacy policy.

Vul hieronder je gegevens in en ontvang les 1 direct in je mail!